Αρχείο Κεντρικής

«Υπήρξαμε, υπάρχουμε και θα υπάρχουμε. – Ούτε όμηρος της Τουρκίας, ούτε παράρτημα των ελληνοκυπρίων. –
Θέλουμε λύση και το ίδιο ευχόμαστε να θέλουν και οι ελληνοκύπριοι»


«Μας σώσαστε; Ασιχτίρ! «
Aφιερωμένο στους κάθε λογής «εθνοσωτήρες»
——————————————————————————————————————–

 

Αντιεξουσιαστικό Φεστιβάλ 26-30 Μαΐου 2010

—————————————————————

————————————————

Τι είναι δημόσιος χώρος;

Τι ιδιωτικός;

Πού κατοικούμε;

Τι δικαιούνται να χρησιμοποιούν γυναίκες-άντρες-παιδιά, ντόπιοι και “άλλοι” σε μια πόλη και ποιοι το ορίζουν;

Ποιους τρόπους έχουν οι κάτοικοι στη διάθεσή τους για να ορίσουν το χώρο τους;

Όταν λέμε αλλαγή σε μια πόλη τι ακριβώς εννοούμε;

Τι είδους χώρους θέλουμε για τις πόλεις μας;

Μια παρουσίαση-προβολή-συζήτηση για την πόλη και το δημόσιο χώρο

στο Φεστιβάλ της Οδού Θησέως

από τις Φάλιες :Ομάδα Εντός και Εκτός Δικτύου/Εναλλακτικά Μedia

Το Σάββατο, 8 Μαΐου στις 8μ.μ.
στο χώρο στάθμευσης επί της Οδού Θησέως
(στο ύψος περίπου του αριθμού 56)

————————————————————————

 Θέσεις για το ζήτημα της οργάνωσης – Σημειώσεις για ένα κινηματικό προβληματισμό
 
Για  τη Διεκδίκηση της Πλατείας Φανερωμένης

 



________________________________________________________________________


 


 

DSC_0216

 
 

RAINBOW FESTIVAL

.
.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

1 (14)

Διεκδικούμε μια από τις λίγες πλατείες που έχει η πόλη μας. Για να δημιουργήσουμε το δικό μας στέκι έξω από τα κέρδη τους, για να κτίσουμε σχέσεις μεταξύ μας. Σχέσεις που βασίζονται στον άνθρωπο και όχι στο χρήμα.

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΑΝΑΠΝΕΟΥΝ.  ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ

(από το κείμενο «Ο Μανώλης Ζει» το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 19/9/09 δηλαδή 3 εβδομάδες πριν την επέμβαση της αστυνομίας και από τότε κυκλοφορεί σε ολα τα street parties )

Public-Spaces-Are-For-Everyone-Print

κάλεσμα

Πέθανε σε ηλικία 74 ετών η Mercedes Sosa, γνωστή κομμουνίστρια τραγουδίστρια από την Αργεντινή, ενεργή στους αγώνες ενάντια στις δικτατορίες στην Λατινική Αμερική.

ΚΑΝΕΝΑΣPoster-11thSeptember-Web

1 sep

koinoniki simmaxia

Εκδήλωση τιμής προς μερικούς από τους πραγματικούς ήρωες της Κύπρου

POSTER_gr19 kaimakliA

ALERT Panel

POSTERLER_small

bandista_small

grothis_html_81feb2d1Μεγάλη δικοινοτική πρωτομαγιάτικη εκδήλωση

Την Παρασκευή 1η του Μάη, Η Πλατφόρμα της Ειρήνης διοργανώνει μεγάλη δικοινοτική εκδήλωση για να τιμήσει την ημέρα των αγώνων των εργαζομένων και για να διακηρύξει την προσήλωσή της στο στόχο της επανένωσης της Κύπρου.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην τάφρο που βρίσκεται μέσα στο χώρο της νεκρής ζώνης του Λήδρα Πάλας, στις 6.30 μ. μ. Θα περιλαμβάνει σύντομες ομιλίες και πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα, με ελληνοκυπριακά, τουρκοκυπριακά και δικοινοτικά σύνολα και συγκροτήματα (Δικοινοτική Χορωδία, Χατζημάικ, POTS,  Αντρούλλα Σιάτη, κουρδικό συγκρότημα, 2 συγκροτήματα λάτιν).  Παρουσιαστές της εκδήλωσης θα είναι η Πόπη Αβραάμ και ο Χαλίλ Πασιά.

Η Πλατφόρμα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων Εκπαιδευτικών «Ενωμένη Κύπρος», η οποία είναι μια από τις πολλές οργανώσεις που συμμετέχουν στη δικοινοτική Πλατφόρμα της Ειρήνης, καλεί όλους να δώσουν το παρόν τους στην εκδήλωση. Η «Ενωμένη Κύπρος» θεωρεί ότι η μαζική συμμετοχή στην εκδήλωση τόσο των εργαζομένων, όσον και της νεολαίας του τόπου μας, θα υπογραμμίσει τη βούληση όλων των Κυπρίων για ενότητα μπροστά στις δύσκολες διεθνείς οικονομικές συνθήκες, αλλά και την αποφασιστικότητά μας για μια λύση που να επανενώσει σύντομα το νησί και τους ανθρώπους του.

Πλατφόρμα Ε/κυπρίων και Τ/κυπρίων Εκπαιδευτικών

«Ενωμένη Κύπρος»

μέλος της παγκύπριας Πλατφόρμας Ειρήνης

mayturkgreek_html_39f7a1b43

Παγκύπρια Πορεία της Αλέρτ

————————————————————————————————-

Οι Γυναίκες, το Ιατρικό Σύστημα και ‘Το Νόημα της Ζωής’

Οι Μόντι Πάιθον παρουσίασαν «Το Νόημα της Ζωής» το 1983. Τεσσεράμισι λεπτά ειρωνείας και αυτοσαρκασμού, 26 χρόνια πριν, ξεχειλίζουν από οξυδέρκεια και είναι αποκαλυπτικά για τη στρέβλωση των αντιλήψεων του δυτικού, συμβατικού ιατρικού συστήματος γύρω από τον τοκετό. Σαν νυστέρι στο κόκαλο δηλαδή…. Κάθε αναφορά που είναι κλεισμένη στο μικρό αυτό κουτάκι πυκνής και οξείας παρατήρησης και αλάνθαστου ενστίκτου των βρετανών κωμικών, ξύνει την πραγματικότητα της Κυπρούλας του 2009 και μάλιστα χωρίς αντισηπτικό!
Η έγκυος είναι ασθενής. Χρειάζεται θεραπεία – Τις περισσότερες φορές οι γυναικολόγοι μιλούν περισσότερο για «ανάρρωση», πιθανά ή απαραίτητα φάρμακα για τεχνητή πρόκληση τοκετού, για πεθιδίνη, επισκληρίδιο και πολύ λιγότερο για φυσιολογικές λειτουργίες, αναγνωρίσιμα στάδια ενός φυσιολογικού τοκετού, εξάσκηση στο να μάθει μια γυναίκα την ικανότητα του γυναικείου σώματος να κυοφορεί, να γεννά, να επανέρχεται.
Η γυναίκα ρωτά τι πρέπει να κάνει – Οι περισσότερες φτάνουμε στο χειρουργικό τραπέζι χωρίς να μας περάσει καθόλου από το νου, ούτε το ότι τοκετός και χειρουργείο δεν παν ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ μαζί (μόνο στις περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης), ούτε ότι έχουμε χάσει τους κοινωνικούς ιστούς μεταβίβασης γνώσης γύρω από τη γυναικεία αυτή λειτουργία, έχοντάς τους αντικαταστήσει όχι με άλλους, αλλά με απολύτως τίποτε. Έχουμε μεταβιβάσει τη γνώση και τη σχέση μας με τον τοκετό, στους γυναικολόγους. Οι περισσότεροι γυναικολόγοι είναι άντρες.
Ο γιατρός την καθησυχάζει ότι δε χρειάζεται να κάνει τίποτε απολύτως: ΔΕ διαθέτει τα απαραίτητα προσόντα – Οι περισσότεροι γυναικολόγοι χρησιμοποιούν συχνότατα τη φράση «να σε γεννήσω».
Ο τοκετός είναι μια δημόσια πράξη, την οποία μπορούν όλοι να παρακολουθήσουν εκτός από τον πατέρα που δε θεωρείται πρόσωπο που τον αφορά – Ο τοκετός έχει μεταφερθεί από την ιδιωτική σφαίρα στη δημόσια – ‘εκτελείται’ μονίμως σε δημόσια ιδρύματα-, αφαιρώντας το λόγο από τις γυναίκες και δίνοντας τον στο γιατρό και όλους όσοι είναι ειδικοί (πάντα εκτός από τη γυναίκα)
Ο γιατρός προειδοποιεί τη λεχώνα ότι πιθανό να βιώσει ένα απολύτως παράλογο αίσθημα επιλόχειας κατάθλιψης – Κάθε τι που βιώνει μια έγκυος ή λεχώνα αντιμετωπίζεται ως υπερβολή και νευρασθένεια. Η χορήγηση φαρμάκων και σε αυτή την περίπτωση είναι η συνηθισμένη διαδικασία.
Και αυτές βέβαια δεν είναι κι ΟΛΕΣ οι αναφορές που γίνονται. Αφήνουμε πίσω τουλάχιστον άλλες τόσες. Αλλά έτσι για το κλείσιμο: εντελώς κινηματογραφικά, ποιο από τα άτομα που παρουσιάζονται έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο επεισόδιο; …………………………………….
Ακριβώς με την ίδια απάντηση φεύγουν και πολλές, πάρα πολλές γυναίκες από την κλινική ή το νοσοκομείο!
(για σχόλια, μπείτε στη δεξιά στήλη στο ίδιο άρθρο)
—————————————————————————————————–
ΠΡΟΣΟΧΗ : Η μαύρη μπογιά μπορεί να βλάψει τους θεσμούς
Ζήσαμε αυτές τις μέρες την προσπάθεια να παρουσιαστεί η ενέργεια ρίψης μπογιάς σε τοίχο των δικαστηρίων, ως ένδειξη ότι οι αντιδράσεις των πολιτών στην αθώωση των μπάτσων είναι λανθασμένες ή ότι βαδίζουν σε λανθασμένη κατεύθυνση.
Η γελοία προσπάθεια εξίσωσης μιας ακίνδυνης ενέργειας που κινείται στα πλαίσια του συμβολικού με την χωρίς καμιά αμφιβολία αδυναμία του κράτους να ελέγξει την αστυνομία δεν μας εκπλήσσει. Απορρέει από την ανησυχία που προκύπτει κάθε φορά που οι πολίτες ενεργοποιούνται, οργανώνονται ,συζητούν και αντιδρούν έξω από τα πλαίσια του κομματικού και κρατικού ελέγχου.
Η εξουσία ανέσυρε και χρησιμοποίησε το διαχρονικό της όπλο απέναντι στους καταπιεσμένους υπηκόους της: Αυτό του φόβου. Σύμμαχοι αναμενόμενοι (;) ο δικηγορικός σύλλογος, οι τηλεοπτικοί αστέρες των δελτίων ειδήσεων και διάφοροι άλλοι πολιτευτάδες και μη οι οποίοι ανησυχούν όταν τα πράγματα τους διαπερνούν, όταν η κοινωνία τούς ξεπερνά και ο τυχοδιωκτισμός τους αποκαλύπτεται. Δεν θα το φάμε το παραμύθι. Αυτόν το φόβο θα τον σπάσουμε. Οι τελευταίες κινητοποιήσεις δείχνουν ότι το κατέβασμα αρκετού κόσμου στις διαδηλωσεις του Δεκέμβρη δεν ήταν ευκαιριακός. Ένα σεβαστό ποσοστό ανθρώπων έχει φαίνεται συνειδητοποιήσει ότι η σιωπή δεν είναι πλέον χρυσός. Ότι απαιτείται η δική του επώνυμη παρουσία για να γίνει ο κόσμος καλύτερος. Η αυτοοργάνωση της κοινωνίας μέσα από αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις, η εκδήλωση με κάθε τρόπο της αντίθεσης μας σε ενέργειες που μας προσβάλουν ως ανθρώπους και η διάνοιξη δρόμων προς μια κοινωνία δικαιοσύνης, ισότητας και ελευθερίας δεν πρόκειται να ανακοπούν.
Η τρομοκρατία των εξουσιαστικών θεσμών δεν θα περάσει. Ο βασιλιάς είναι γυμνός και φαίνεται.
Υ.Γ.1 Δυστυχώς στην παγίδα των καθεστωτικών μ.μ.ε. έπεσαν και άνθρωποι από τους οποίους περιμέναμε να αντιδράσουν διαφορετικά . Οι δηλώσεις του τύπου “εμείς είμαστε οι καλοί διαμαρτυρόμενοι και οι κουκουλοφόροι οι κακοί” παραβλέποντας το γεγονός ότι οι κουκουλοφόροι απλά πέταξαν μπογιά σε ένα τοίχο του δικαστηρίου δείχνει το πόσο εύκολα μπορούμε να πέσουμε στις παγίδες του συστήματος.
Υ.Γ.2 Δεν αφορούν πλέον τα φαινόμενα κρατικής καταστολής μόνο ένα κομμάτι του αντιεξουσιαστικού χώρου αλλά μεσούσης και της οικονομικής κρίσης επεκτείνονται και στην μεγάλη κοινότητα μεταναστών και οικονομικών προσφύγων με μεγάλες επιχειρήσεις σκούπα αλλά και σε κάθε ένα που κινείται ηθελημένα ή άθελα του έξω από την κανονικότατα όπως την ορίζει το σύστημα ανάλογα με τις ανάγκες του. ΦΑΛΙΕΣ  – συντακτική ομάδα – dsc_0081
—————————————————————————————————————-
Όχι στη δικαίωση της κρατικής τρομοκρατίας
Η αθώωση των 10 βασανιστών αστυνομικών που ξυλοκόπησαν τους δυο φοιτητές το Δεκέμβρη του 2005 έχει προκαλέσει την αγανάκτηση της κυπριακής κοινωνίας. Ερχόμενη μετά το σκάνδαλο της υπόθεσης Κίτα και τη ρατσιστική επιχείρηση «σκούπα» της αστυνομίας, θέτει πλέον επιταχτικά το ζήτημα του ρόλου και της ευθύνης της αστυνομίας απέναντι στην πολιτεία και την κοινωνία. Ποιος κάνει κουμάντο τελικά; Η πολιτική εξουσία ή το κρατικό κατεστημένο; Η κυβέρνηση Χριστόφια μίλησε για «σήψη και διαφθορά της αστυνομίας». Ο Γενικός Εισαγγελέας είπε ότι «δεν μπορούμε να εμπιστευόμαστε πάντα τη δικαιοσύνη». Οι δηλώσεις αυτές συνιστούν αναγνώριση της ευρύτερης κρίσης του συστήματος και θέτουν ζήτημα ύπαρξης κατεστημένων δομών που αντιμάχονται την ίδια την αστική δημοκρατία και την ευνομούμενη πολιτεία της. Η σύνδεση κράτους και παρακράτους στην Κύπρο χρονολογείται από την απαρχή της ανεξαρτησίας και ήταν ιδιαίτερα έντονη την περίοδο 1960-1974. Παρά τη σχετική ομαλοποίηση που επικράτησε μετά τον πόλεμο του 1974, οι δομές του κατεστημένου δεν εξαρθρώθηκαν αλλά παρέμειναν ζωντανές μέσα από την ταύτισή τους με τον κρατικό μηχανισμό. Τώρα όμως που ανέλαβε η Αριστερά τον έλεγχο του κρατικού μηχανισμού φαίνεται ότι αυτή η ταύτιση δεν είναι πλέον εφικτή και έτσι παρατηρείται μια προσπάθεια αυτονόμησης των κατεστημένων δομών από την πολιτική εξουσία με σκοπό τη διατήρηση της επιρροής τους εντός του κράτους και επί της κοινωνίας. Τα πράγματα είναι σοβαρά. Το βαθύ κράτος φαίνεται ότι βγαίνει ξανά στο προσκήνιο αντιμαχόμενο τόσο τον εκσυγχρονισμό της παιδείας και την αναδιάρθρωση του στρατού, όσο και την προσπάθεια εξυγίανσης της αστυνομίας. Εκείνο που είναι όμως ιδιαίτερα θλιβερό και απογοητευτικό είναι η ατολμία της Αριστεράς να συγκρουστεί μαζί του, φοβούμενη μιαν ευρύτερη κοινωνική ρήξη και τη συνεπακόλουθη πολιτική πόλωση. Όσον αφορά συγκεκριμένα την αθώωση των 10 βασανιστών αστυνομικών, γινόμαστε μάρτυρες μιας προσπάθειας αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης, ότι δήθεν φταίνε τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, το νομοθετικό πλαίσιο, η ανεπάρκεια της κατηγορούσας αρχής ή, στην πιο προχωρημένη εκδοχή, η τυπολατρεία και ο νομικισμός των 3 δικαστών. Κανένας δεν μιλά για την εξόφθαλμη εκ των προτέρων πολιτική πρόθεση για την αθώωση των αστυνομικών ως μέτρο δικαίωσης της αστυνομίας στο σύνολο της και για τις πολιτικές ευθύνες που απορρέουν από αυτήν. Το μήνυμα που στάληκε με τη συγκεκριμένη απόφαση αποτελεί μήνυμα δικαίωσης της κρατικής τρομοκρατίας, ενθάρρυνσης της αστυνομικής αυθαιρεσίας και επιβράβευσης της κρατικής καταστολής. Η δικαίωση της κρατικής τρομοκρατίας όμως δεν θα περάσει. Ήδη ξεκίνησαν οι διεργαρσίες για την οργάνωση της κοινωνικής αντίδρασης. Το αυταρχικό κράτος έχει απέναντι του μια αγανακτισμένη κοινωνία. Όσο οι θεσμοί της πολιτείας αδυνατούν να ικανοποιήσουν το αίσθημα δικαίου του λαού, τόσο περισσότερο εκτίθενται μπροστά στη κοινή γνώμη που δεν διακρίνει πλέον κράτος και παρακράτος. Καθώς η θεσμική αυτή κρίση εκτυλίσσεται, η νομιμοποίηση της κρατικής εξουσίας στο σύνολο της τίθεται υπό αμφισβήτηση.
ΦΑΛΙΕΣ  – συντακτική ομάδα –

—————————————————————————————————————–

simeron-1

ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ

ceb1cf81cf87ceb9ceb5cf80ceafcf83cebacebfcf80cebfcf8212