* Κάπως διαφορετικά φανταζόμασταν την διάλυση του κράτους

Ένα βήμα από την τελεσίδικη παύση ύπαρξης του κυπριακού κράτους

Αντί προλόγου:

Τα μέτρα τα οποία δρομολογήθηκαν και θα δρομολογηθούν στην Κύπρο όσο η πολιτική ηγεσία της χώρας εξακολουθεί να «διαπραγματεύεται» με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ αντί να προχωρήσει σε άμεση και μονομερή έξοδο από την ΕΕ δεν είναι μέτρα απλής ταξικής υπερεκμετάλλευσης. Είναι μέτρα εθνοκάθαρσης χωρίς την χρήση συμβατικών όπλων. Η κυπριακή οικονομία στα χέρια της ΕΕ μετατρέπεται σε μηδενικό χρόνο σε κρανίου τόπο που δεν θα μπορεί να συντηρήσει εθνικό πληθυσμό (οι μη ντόπιοι έτσι κι αλλιώς θα φύγουν μόνοι τους στο αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα). Ήδη, ο εξανεμισμός των καταθέσεων πάνω από 100.000 ευρώ στις Τράπεζες Λαϊκή και Κύπρου σημαίνει ακαριαίο θάνατο όλων των μικροεπιχειρήσεων της χώρας και απόλυση όλων των εργαζομένων σ’ αυτές, μαζί βέβαια με τις μαζικές απολύσεις από τις τράπεζες. Οι συνέπειες από την συρρίκνωση στο μηδέν των συναλλαγών, της αποσταθεροποίησης και της συρρίκνωσης της αξίας των δημόσιων οργανισμών, της ξαφνικής και απότομης εγκατάλειψης της οικονομίας από ρωσικές εταιρίες και της απόλυτης οικονομικής ακαμψίας θα σημάνει ένα ποσοστό ανεργίας πάνω από 50% σε ελάχιστο χρονικό διάστημα μετά το πέρας οποιασδήποτε συμφωνίας — με προοπτικές δραστικής επιδείνωσης σε μεγαλύτερη ύψη πριν τελειώσει το 2013. Δεν υπάρχει κανένας δρόμος για τους Κύπριους για καμία ανοικοδόμηση της πρότερης οικονομίας υπό τις συνθήκες οικονομικού στραγγαλισμού που θα γίνουν αποδεκτές αν συνεχιστούν οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις, ούτε όμως μπορεί ο λαός να επιλέξει σοσιαλιστική οργάνωση της οικονομίας του αν επιτρέψει την πλήρη διάλυση του παραγωγικού ιστού πριν προλάβει να τον κοινωνικοποιήσει.

Δεν υπάρχει καμία εναλλακτική για τους Κύπριους μέσα στις συνθήκες που ήδη διαμορφώθηκαν με την συναίνεση του πολιτικού προσωπικού της χώρας από την άτακτη πώληση των περιουσιών τους όσο-όσο (όσων δεν δημευτούν για χρέη προς τράπεζες, κλπ) και τη μαζική μετανάστευση στο εξωτερικό χωρίς προοπτική επιστροφής σε μια χώρα που θα μετατραπεί σε πλατφόρμα εξόρυξης και ναυτική-αεροπορική βάση, μη έχοντας απολύτως κανένα άλλο οικονομικό λόγο ύπαρξης.

Αλλά αυτός ακριβώς είναι ο κραυγαλέα πια διαφανόμενος στόχος της πολιτικής της ΕΕ (με την οποία βεβαίως συντάσσεται και η Ελλάδα), της Τουρκίας και των ΗΠΑ, που επιθυμούν να αφαιρέσουν το εμπόδιο του πληθυσμού (ελληνοκυπριακού και τουρκοκυπριακού) πάνω από ένα πολύτιμο οικόπεδο με σχήμα κράτους, και να καταφέρουν ταυτόχρονα ένα καίριο χτύπημα στις τελευταίες ελπίδες της Ρωσίας στην περιοχή. Η Κύπρος έχει μπλεχτεί τόσο ολοκληρωτικά στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, ώστε τα πολλαπλά νήματα συμμαχιών και αντιπαλοτήτων Ελλάδας, Τουρκίας, Ισραήλ, (οι τρεις πρώτες προέβησαν σε στρατηγικές εμπορικές συμφωνίες μεταξύ τους πίσω απ’ την πλάτη των Κυπρίων αστών, που θεώρησαν εαυτούς ασφαλείς στον «άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ» ο οποίος εξανεμίστηκε ήδη σαν καπνός) καθώς και Ρωσίας, ΗΠΑ, και ΕΕ, να φτάσουν τώρα να την στραγγαλίζουν κυριολεκτικά. Η περιώνυμη «πολυδιάστατη» και «πολυπολική» πολιτική ΑΚΕΛ, η απόπειρα να αναδειχτεί η Κύπρος σε «παίχτη» που θα εξασφάλιζε σημαντικά κέρδη για την αστική της τάξη βάζοντας στο παιχνίδι μόνη της όλα τα μεγάλα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα διεθνώς εξελίσσεται σε ένακαταστροφικό Βατερλώ: έφεραν όλα τα βουβάλια μέσα σε μια σπιθαμή γης, και τώρα αναρωτιούνται γιατί τσαλαπατιούνται τα βατράχια.

Δεν πρόκειται για μια κατάσταση όπως αυτή στην Ελλάδα, όπου η συντήρηση της διοικητικής δομής του έθνους-κράτους αποτελεί προϋπόθεση για την αποτελεσματική διαιώνιση της ταξικής υπερεκμετάλλευσης και καταστολής των πολιτών του, τόσο από την ντόπια, όσο και από την διεθνή αστική τάξη· αυτό το οποίο είναι επιθυμητό από όλους πλην Ρώσων για την Κύπρο (προφανώς λόγω και του μικρού της μεγέθους και του προβληματικού από το 1974 στάτους της ως κράτους σε συνδυασμό με τα τεράστια κέρδη που προσδοκώνται από την μονοπωλιακή εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου της που εξελίχθηκε, στα χέρια της αστικής της τάξης, σε πέτρα στο λαιμό της), είναι η παύση της πολιτικής της ύπαρξης ως κρατικής οντότητας χωρίς να χρειαστεί η στρατιωτική εισβολή και η εκκαθάριση του πληθυσμού της με τα όπλα. Η απόλυτη απουσία σεβασμού για την κρατική υπόσταση της Κύπρου στην διεθνή αρθρογραφία των ημερών είναι άλλωστε παραπάνω από προφανής (βλ. πχ, KrugmanSpillius).

Ως εκ τούτου, κάθε συνέχιση συνομιλιών με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ αποτελεί πια ξεκάθαρη πράξη εσχάτης εθνικής προδοσίας και όχι μόνο πράξη ταξικής προδοσίας του εργαζόμενου λαού. Ο κυπριακός λαός πρέπει να απαιτήσει άμεση παύση κάθε συνομιλίας με τα θεσμικά αυτά όργανα και μονομερή έξοδο από την ΕΕ και την ευρωζώνη ΤΩΡΑ, με οιοδήποτε οικονομικό κόστος έχει αυτή η απόφαση. Αλλιώς θα πρέπει να γνωρίζει ότι συναίνεσε στην πολιτική και ιστορική εξαφάνιση του κυπριακού κράτους. Η αστική του τάξη θα συνεχίσει αμέριμνη την ύπαρξή της στο Λονδίνο ή στις ΗΠΑ, όπως την συνέχισε η ελληνική στην Αίγυπτο και το Λονδίνο· αλλά κίνημα αντίστασης σε άδεια χώρα δεν θα μπορέσει να υπάρξει και ο απλός Κύπριος δεν θα ξαναδεί ποτέ την πατρίδα του. Η Κύπρος ήταν η επόμενη Συρία.

LR

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s