* Ερτογάν, είσαι έτοιμος να αναγνωρίσεις την πολιτική αυτονομία της τ/κ κοινότητας;

ΑΝ ΟΧΙ ΜΗΝ ΜΑΣ ΠΟΥΛΑΣ ΡΗΤΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΛΥΣΗΣ…

αναδημοσιεύουμε άρθρο του Σενέρ Λεβέντ, Πολίτης 7/2/2011

………………………….

 

Και εσύ ποιος είσαι;

 

Του Σενέρ Λεβέντ

 

«Ποιος είσαι ρε άνθρωπε», με ρωτάς. Και εγώ σε ρωτώ «εσύ ποιος είσαι;» Εσύ υπέβαλες την ερώτηση αυτή από την καρδιά της Κεντρικής Ασίας. Εγώ σε ρωτώ από την καρδιά της Κύπρου. Διότι εγώ κατάγομαι από εδώ. Τούτα τα χώματα είναι δικά μου. Δεν κρατάς εσύ τον τίτλο ιδιοκτησίας τους. Εγώ τον κρατώ. Εγώ εδώ γεννήθηκα και εδώ θα πεθάνω. Εσύ ούτε γεννήθηκες, ούτε θα πεθάνεις εδώ. Έχω αναμνήσεις από κάθε γειτονιά του τόπου αυτού, από κάθε ακρογιαλιά, από κάθε βουνοπλαγιά του. Εσύ δεν έχεις. Δεν έχεις κανέναν παιδικό φίλο εδώ εσύ. Δεν έχεις ούτε μια παλιά αγαπημένη από το λύκειο. Δεν ξέρεις καν από πού πάνε στο δρόμο του Ταντή. Δεν πέρασες ποτέ από την οδό Καρά Μπαμπά. Δεν πήγες ποτέ στη Λεμεσό, στην Πάφο και στη Λάρνακα. Δεν έβγαλες ούτε μια φωτογραφία στο Πάρκο Τσαγλαγιάν. Δεν περπάτησες καθόλου στον Μακρύδρομο. Δεν ήπιες ούτε έναν καφέ στο καφενείο του Καζίμ.

 

Αν σε ρωτούσαν τι είναι η μολοχία, δεν θα ήξερες τι να τους απαντήσεις. Αν σου έλεγα να μου δείξεις τον Πεδιαίο πάνω στον χάρτη, δεν θα τον έβρισκες. Ούτε το Τζιάος και την Αφάνεια θα μπορούσες να βρεις. Δεν γνωρίζεις ούτε τα παλιά, ούτε τα νέα ονόματά τους. Και μας ρωτάς και από πάνω «εσύ ποιος είσαι ρε άνθρωπε;» Να ρωτήσεις τον ευκάλυπτο που βρίσκεται στην Πύλη της Κερύνειας. Θα σου πει.

Να ρωτήσεις και τους νάρκισσους στα βουνά, τους φωσφορισμούς στη Μεσόγειο Θάλασσα και τις σακούλες με άμμο στην περιοχή της Αράστα. Να ρωτήσεις τα πλήθη στις κηδείες των πεσόντων που περνούσαν από εκείνους τους δρόμους. Μην ρωτήσεις τους καταγόμενους από την Αλεξανδρέττα. Να ρωτήσεις τους καταγόμενους από τη Γαλάτεια.

 

Πού ήσουν όταν τοποθετούνταν βόμβες στα τεμένη του Μπαϊρακτάρη και του Ομεριγιέ; Εγώ ήμουν εδώ. Εσύ δεν ήσουν ανάμεσά μας όταν ο Σαμψών πόζαρε στην Ομορφίτα κρατώντας τουρκική σημαία και Τούρκους αιχμαλώτους. Πουθενά δεν υπάρχουν τα χνάρια σου. Δεν ξύπνησες μαζί μας στα προσφυγικά αντίσκηνα στον Άγιο Βασίλη, στην Κοφίνου και στον Άγιο Θεόδωρο μέσα στο αγιάζι του χειμώνα. Εγώ ήμουν εκεί. Εγώ ξημερωνόμουν πίσω από τις σακούλες με άμμο μαζί με έναν πεζικάριο που δεν σκάμπαζε τίποτα. Ρώτα τις σακούλες με άμμο. Μην ρωτήσεις τον εργάτη από την Τσουκόροβα που δουλεύει στις οικοδομές για πενήντα λίρες μεροκάματο. Ρώτα αυτούς που εργάζονται στου Γιώργου στο νότο. Άκουσες ποτέ για κάποιον Χουσεΐν Ρούσο; Ήταν καθηγητής μου στο λύκειο. Μου δίδασκε φυσική αγωγή. Αλλά και να ήθελες δεν θα μπορούσες να τον ρωτήσεις για μένα. Πέρασαν 47 χρόνια από τότε που θυσιάστηκε στο Καϊμακλί. Αν μπορείς να ρωτήσεις το πνεύμα του, ρώτα το εξής: «Βρε Ρούσο, μήπως εσύ κείτεσαι στο χώμα αυτό για κάποια στρατηγικά συμφέροντα; Γι’ αυτό πέθανες;».

 

Ακόμη και ο βρωμο-Εγγλέζος δεν μου υπέβαλε αυτή την ερώτηση. Αλλά εσύ την υπέβαλες. «Ποιος είσαι εσύ ρε άνθρωπε;» ρωτάς προσβάλλοντας, υποτιμώντας και περιφρονώντας τους ιδιοκτήτες αυτών των εδαφών. Υποβάλλεις αυτή την ερώτηση από την καρδιά της Κεντρικής Ασίας. Και εγώ σε ρωτώ από την καρδιά της Κύπρου, τη Λευκωσία: «Εσύ ποιος είσαι μωρέ;»

 

Ποιον να ρωτήσω για σένα; Μήπως τον εργάτη στον οποίο είπες «πάρε τη μάνα σου και φύγε από εδώ»; Μήπως εκείνους για τους οποίους είπες «πίνουν μέχρι σκασμού»; Μήπως τον Αμπντουλατίφ Σενέρ; Μήπως τον Αχμέτ Αλτάν εναντίον του οποίου καταχώρησες αγωγή 50 δισεκατομμυρίων (τουρκικών λιρών) παρά το γεγονός ότι σε παίνευε συνεχώς; Μήπως τον Μουσταφά Μπαλμάι τον οποίο κρατάς φυλακισμένο ακόμα για περίοδο μεγαλύτερη των δύο χρόνων παρά το γεγονός ότι δεν έκανε τίποτα; Μήπως τους δεκάδες δολοφόνους οπαδούς της Χιζμπουλλάχ που άφησες ελεύθερους; Μήπως εκείνους που σκότωσαν τον Χραντ Ντινκ; Ξέρεις ότι δεν μπορώ να ρωτήσω την αξιοσέβαστη Τουρκάν Σαϊλάν Χανούμ ή τον Ιλχάν Σελζτούκ. Διότι πέθαναν. Πέθαναν κατόπιν επιδρομής που έγινε στο σπίτι τους. Μήπως να ρωτήσω τους δικούς μας εδώ; Εκείνους που όταν τους φτύνουν στο πρόσωπο νομίζουν ότι βρέχει;

 

Θα περάσουν και αυτές οι μέρες, θα περάσουν. Σαν ένα μαύρο σύννεφο που περνάει πάνω από τους ασαβάνωτους νεκρούς. Η υπόθεση αυτή δεν μπορεί να εκκρεμεί μέχρι την Αποκάλυψη, σαν τις υποθέσεις των ανεξιχνίαστων εγκλημάτων.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s