* Για τη διεκδίκηση της Πλατείας Φανερωμένης

Τούτο το κείμενο γράφεται με αφορμή την εψεσινή σύγκρουση μεταξύ της αστυνομίας τζιαι των νεαρών που οργανώνουν “πάρτυ δρόμου” στην Πλατεία της Φανερωμένης. Σκοπός του εν να αποτελέσει σημείο αναφοράς για ένα ευρύττερο πολιτικό προβληματισμό στα πλαίσια πάντα της κινηματικής δράσης, μετά τζιαι την μαζική συνέλευση εχτές. Που την μιαν έσιει σκοπό την πληροφόρηση για την κατάσταση στη παλιά πόλη με επίκεντρο την Πλατεία Φανερωμένης τζιαι που την άλλη την ανάλυση των υφιστάμεων δυναμικών στα πλαίσια της στρατηγικής τζιαι της πολιτικής διεκδίκησης ελεύθερων δημόσιων χώρων.

Μετά τη διάλυση της κατάληψης “Το φανάρι του Διογένη” τον περασμένο Φεβράρη η Πλατεία Φανερωμένης εμετεξελίχτηκε σε κάποιου είδους υπαίθριο κοινωνικό κέντρο όπου συνάουνται διάφοροι νεαροί, κουβεντιάζουν, ακούν μουσική, πίνουν, χορεύκουν, ερωτεύκουνται τζιαι διασκεδάζουν. Υπάρχει έντονος αντι-εξουσιαστικός αέρας στον χώρο που αναδεικνύεται τζιαι μέσα που τη σημειολογία των συνθημάτων, των αυτοκόλλητων τζιαι των γκραφφίτι στους τοίχους της περιοχής. Τους τελευταίους μήνες αυξήθηκεν η κίνηση τες νύχτες στο “ανοιχτό στέκι” τζιαι εδιοργανωθήκαν μαζικά πάρτυ με την συμμετοχή 200 περίπου ατόμων. Οι πιο συνειδητοποιημένοι νεαροί αναπτύσσουν πολιτικό λόγο με τον οποίο εξηγούν:

“Διεκδικούμε μια από τις λίγες πλατείες που έχει η πόλη μας. Για να δημιουργήσουμε το δικό μας στέκι έξω από τα κέρδη τους, για να κτίσουμε σχέσεις μεταξύ μας. Σχέσεις που βασίζονται στον άνθρωπο και όχι στο χρήμα. Διεκδικούμε τη διασκέδαση μας. Την ελέυθερη διασκέδαση μας έξω από μπαρ και κλαμπ που κάποις πρέπει να ξοδέψει μέχρι και 50 ευρώ τη νύχτα για την είσοδο και τα ποτά. Έξω από τα μαγαζιά αυτά όπου η κοινωνικοποίηση είναι μηδαμινή και ψεύτικη. Όπου σχεδόν τα πάντα είναι προκαθορισμένα και κάποιος πρέπει να είναι “ευπρεπής”, “καλοντυμένος”, “ευγενής” κτλ”.

Φασιστικά στοιχεία εν τω μεταξύ εμφανίζουνται επίσης στην περιοχή τζιαι προσπαθούν να περάσουν τα δικά τους μηνύματα με ρατσιστικά συνθήματα τους τοίχους τζιαι με επιθέσεις τζιαι ξυλοδαρμούς σε θαμώνες του χώρου. Παράλληλα με τους φασίστες, η αστυνομία αύξησε την παρουσία της στην περιοχή στα πλαίσια της υλοποίησης του ευρύττερου σχεδίου για την εκδίωξη όσων “χαλούν” την εικόνα της παλιάς πόλης τζιαι της απόπειρας “εξωρραϊσμού” της. Όσοι με την παρουσία τους ή τζιαι με την συμπεριφορά τους εν κολλούν στη νόρμα, είτε τούτοι εν μελαμψοί στο χρώμα, είτε τούτοι έχουν διαφορετική εμφάνιση, είτε είτε εν αποδέχονται το κυρίαρχο μοντέλο ζωής τζιαι αντιτίθενται έμπρακτα στην “ανάπλαση του κεφαλαίου” συνιστούν απειλή.

Βέβαια όπως το εθέσαμε πριν 3 εφτομάες

“Πιστεύουμε ότι η πραγματική απειλή για την εντός των τειχών πόλη είναι ο κίνδυνος οριστικής μετατροπής της σε ένα open mall με κέντρα διασκέδασης, αλυσίδες καταστημάτων, ακριβά εστιατόρια, must εκκλησίες για γάμους και δήθεν πολιτιστικά κέντρα (τα οποία λειτουργούν περισσότερο ως κράχτες μιας ελίτ πελατείας παρά ως πολιτιστικά φυτώρια).”

Το ζήτημα εν βαθύτατα ταξικό δαμέ παρότι έννεν επικεντρωμένο στον εργασιακό χώρο. Ταξικό όι με την οικονομική έννοια της εξαγωγής υπεραξίας ή με την κοινωνιολογική έννοια της συλλογικής κατηγοριοποίησης αλλά με την πολιτική σημασία του όρου που παραπέμπει στην συνολική τζιαι αδιάκοπη κοινωνική σύγκρουση. Δαμέ συγκρούεται η λογική του εμπορεύματος με την λογική της κοινωνικοποίησης, η λογική της εξατομίκευσης με την λογική της αλληλεγγύης, η πολιτική της καταστολής τζιαι η δυνατότητα της αντίστασης.

Ας δούμε όμως λλίον το πολιτικό περιεχόμενο της διεκδίκησης του δημόσιου χώρου. Όπως το θέτουν “Κάποιοι/ες από Μανώλη”

“Η Πλατεία αυτή ανήκει σε ΟΛΟΥΣ. Είτε είμαστε Κύπριοι είτε είμαστε ξένοι. Είτε είμαστε γυναίκες είτε είμαστε άντρες. Είτε είμαστε έτσι είτε είμαστε αλλιώς. Κανένας δεν έχει ιδιοκτησιακό δικαίωμα στο χώρο αλλά όλοι έχουμε υποχρέωση ως προς την ασφάλεια μας εμάς και των γύρω μας. Επειδή θέλουμε να μεριμνήσουμε μόνοι μας για την ασφάλεια μας και να μην περιμένουμε από την αστυνομία που το μόνο που κάνει σε τελική ανάλυση είναι να τρομοκρατεί τον κόσμο. Να οργανωθούμε για να μπορούμε να αποκρούουμε όποιες επιθέσεις από φασίστες ή άλλους.”

Πώς οργανωνόμαστε όμως; Υπάρχει το μοντέλο των γενικών συνελεύσεων. Όμως στην πράξη όπως το έθεσε μια νεαρή χτες είναι ότι ο κόσμος μαζεύκεται μετά την καταστολή, όι πριν. Εν μέρει τούτον εν αναμενόμενον, όμως πολλά πράματα θα εμπορούσαν να γίνουν. Κατ’ αρχήν εν το ζήτημα της μαζικοποίησης ή της διεύρυνσης. Έσιει άλλην σημασία να έσιει 100 άτομα τζιαι άλλην να έσιει 500 μια εκδήλωση σε μια δημόσια πλατεία. Έννεν απλά θέμα αριθμών, εν ουσιαστικά θέμα κοινωνικού μεγέθους. Η αυτο-προστασία των ακτιβιστών τζιαι των χρηστών του δημόσιου χώρου ευρύττερα έσιει άμεση συνάρτηση με την κοινωνική ισχύ τους. Τζιαι μια περιθωριοποιημένη “ιδεολογικά καθαρή” ομάδα 20-30 ατόμων εν σαφέστατα πολλά ευάλωτη τζιαι εν μπορεί να προστατευτεί που κανενός είδους στρατιωτικές λογικές “αυτο-άμυνας” που τες δυνάμεις καταστολής του κράτους είτε που τους παρακρατικούς. Η προστασία του χώρου έννεν η λογική της φυσικής περιφρούρησης αλλά η λογική των κοινωνικών τζιαι των πολιτικών συμμαχιών. Στο κάτω κάτω κάθε πολιτική δράση εξαρτάται τζιαι που την κοινωνική σύνθεση της υπό δημιουργία συλλογικότητας. Έσιει άλλην βαρύτητα μια συλλογικότητα που εν πλουραλιστική ηλικιακά τζιαι ιδεολογικά τζιαι άλλην μια μονοκόμματη ιδεολογική ή ηλικιακή φράξια όποιες τζιαι αν εν οι αναφορές της (Μαρξιστικές, αναρχικές, φιλελεύθερες). Η μαζικοποίηση του πολιτικού υποκειμένου, των συνειδητοποιημένων διεκδικητών του δημόσιου χώρου εν η βασική προϋπόθεση για την επιτυχία του εγχειρήματος τζιαι αποτελεί μονόδρομο. Τζιαι η μαζικοποίηση θέτει επιταχτικά τζιαι αναπόφευκτα το ζήτημα του πολιτικού πλουραλισμού.

Το Αλερτ εδημιουργήθηκεν που μιαν συνέλευση όπως την εψεσινή πριν μερικούς μήνες. Που τα τότε διατηρείται στην ζωή που ένα συντονιστικό που μέλη διαφόρων πολιτικών ομάδων τζιαι ανένταχτων, μιαν επιτροπή που κάμνει ανοιχτές συνελεύσεις τζιαι εκφέρει έναν εναλλαχτικό πολιτικό λόγο που καταφέρνει να μπαίνει στα ΜΜΕ. Εν σημαντικό να υπάρχει μια τέθκια χαλαρή οργανωτική δομή που να δια μιαν συνέχεια στες κινητοποιήσεις τζιαι να λειτουργεί ως ένα δίχτυο για τα κοινωνικά τζιαι πολιτικά δικαιώματα. Εν πρέπει να αφήσουμε την λογική του φραξιονισμού, της επαναστατικής ρητορικής πλειοδοσίας τζιαι τες αλληλοκατηγορίες του καπελλώματος να το διαλύσουν. Ως Φάλιες συμμετέχουμεν στο Αλερτ που την αρκήν τζιαι θεωρούμεν ότι πρέπει να εμπλακούν μέσα στο συντονιστικό του τζιαι συνειδητοποιημένοι νεαροί που τον Μανώλη έτσι ώστε να του δώσουν νέα πνοή τζιαι να το διασυνδέσουν άμεσα με το ανοιχτό κοινωνικό κέντρο στην Πλατεία Φανερωμένης.

Τέλος οι πιο συνειδητοποιημένοι χρήστες του δημόσιου χώρου πρέπει να κάμουν τζιαι στους υπόλοιπους να αντιληφτούν την λογική του σεβασμού των κατοίκων της γειτονιάς δηλαδή η μουσική να μεν εν πολλά δυνατή τζιαι να σταματά η ώρα 12.00, να καθαρίζεται ο χώρος τζιαι να μεν κατουρά ο κόσμος στες γωνιές. Τουαλέττες υπάρχουν τζιαι στη Λήδρας, υπάρχουν τζιαι πίσω που το σχολείο. Εν υπάρχει λόγος να διούμεν αφορμές να λαλούν κάποιοι ότι εν σεβούμαστεν τον χώρο που χρησιμοποιούμεν.

Όσον για το ζήτημα της αποποινικοποίησης της χρήσης της κάνναβης θεωρούμε ότι αποτελεί δευτερεύον πολιτικό αίτημα. Πρώτα να εδραιώσουμεν την ύπαρξη μας στο δημόσιο χώρο, να κτίσουμε μια εναλλαχτική πολιτική κουλτούρα τζιαι μετά να το συζητήσουμεν τζιαι τούτον. Δαμέ κινδυνεύκει να ποινικοποιηθεί η παρουσία μας στο χώρο, ας μεν αννοίξουμεν άλλον μέτωπο. Εν τζιαι πρόωρο τζιαι δυνητικά επιζήμιο. Επειδή θα δώσουμεν πάτημαν στην αστυνομία τζιαι στο κράτος ευρύττερα να μεταφέρει αλλού την συζήτηση, σε ένα νομικίστικο πλαίσιο της “αναγκαιότητας της πάταξης της παρανομίας” ξεγλιστρώντας που την ουσία που εν το δικαίωμα μας να συναθροιζούμαστεν στους δημόσιους χώρους.

Συντακτική ομάδα Φάλιες

Advertisements

10 thoughts on “* Για τη διεκδίκηση της Πλατείας Φανερωμένης

  1. rose 14/10/2009 στο 6:46 ΠΜ

    να πάρουμε τις γειτονιες της Παλιας Λευκωσίας στα χέρια μας

    έτσι όπως έχει αρχίσει να γινεται σε μικρους πυρήνες

  2. falies3 14/10/2009 στο 7:02 ΜΜ

    Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΖΕΙ

    1. Διεκδικούμε μια από τις λίγες πλατείες που έχει η πόλη μας. Για να δημιουργήσουμε το δικό μας στέκι έξω από τα κέρδη τους, για να κτίσουμε σχέσεις μεταξύ μας. Σχέσεις που βασίζονται στον άνθρωπο και όχι στο χρήμα.

    2. Διεκδικούμε τη διασκέδαση μας. Την ελεύθερη διασκέδαση μας, έξω από μπαρ και κλαμπ που κάποιος πρέπει να ξοδέψει μέχρι και 50 ευρώ τη νύκτα για την είσοδο και τα ποτά. Έξω από τα μαγαζιά αυτά, όπου η κοινωνικοποίηση είναι μηδαμινή και ψεύτικη. Όπου σχεδόν τα πάντα είναι προκαθορισμένα και κάποιος πρέπει να είναι «ευπρεπής», «καλοντυμένος», «ευγενής» κτλ.

    3. Διεκδικούμε αυτόν το δημόσιο χώρο για να εκφράσουμε τον αυθορμητισμό μας που έχει καταπιεστεί μέσα στα μαγαζιά. Θέλουμε να χορέψουμε, να τραγουδήσουμε, να ποδηλατήσουμε, να τρέξουμε, να πιούμε, να ζωγραφίσουμε, να σκαρφαλώσουμε. Να αφήσουμε τη ζωή να μας οδηγήσει εκεί που αυτή θέλει, έξω από κοινωνικά ταμπού και προκαταλήψεις.

    4. Διεκδικούμε τους τοίχους για να εκφραστούμε. Για να πούμε όλα αυτά που δεν λέγονται και να ζωγραφίσουμε όλα αυτά που δεν ζωγραφίζονται. Επειδή η ποίηση βρίσκεται στους δρόμους.

    5. Διεκδικούμε τον σεβασμό προς το χώρο. Για να καθαρίζουμε μόνοι μας τα σκουπίδια που αφήνουμε πίσω μας και να μην περιμένουμε από άλλους να το κάνουν για εμάς. Σεβασμός προς το χώρο σημαίνει σεβασμός προς τον ίδιο μας τον εαυτό.

    6. Διεκδικούμε πίσω το χρόνο που μας έχει κλέψει η ρουτίνα. Σχολείο-φροντιστήριο-σπίτι, σπίτι-δουλειά-σπίτι. Καθημερινά μας ρουφούν την ενέργεια μας ενώ εμείς παραμένουμε παθητικοί θεατές καταφεύγοντας σε ψεύτικες απολαύσεις και ναρκωτικά όπως τηλεόραση, ιντερνέτ, στοιχήματα, γήπεδο, αλκοόλ και άλλες ουσίες παράνομες ή μη.

    7. Διεκδικούμε το τώρα και το σήμερα. Ούτε το αύριο ούτε το χτες.

    ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΑΝΑΠΝΕΟΥΝ
    ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ

    Κάποιοι/ες από Μανώλη

    12 Οκτώβριος 2009 4:31 μμ

    από το http://sirmastocomputer.blogspot.com/

  3. magos 16/10/2009 στο 11:51 ΜΜ

    Κάποια σχόλια

    «Κατ’ αρχήν εν το ζήτημα της μαζικοποίησης ή της διεύρυνσης. Έσιει άλλην σημασία να έσιει 100 άτομα τζιαι άλλην να έσιει 500 μια εκδήλωση σε μια δημόσια πλατεία. Έννεν απλά θέμα αριθμών, εν ουσιαστικά θέμα κοινωνικού μεγέθους. Η αυτο-προστασία των ακτιβιστών τζιαι των χρηστών του δημόσιου χώρου ευρύττερα έσιει άμεση συνάρτηση με την κοινωνική ισχύ τους. Τζιαι μια περιθωριοποιημένη “ιδεολογικά καθαρή” ομάδα 20-30 ατόμων εν σαφέστατα πολλά ευάλωτη τζιαι εν μπορεί να προστατευτεί που κανενός είδους στρατιωτικές λογικές “αυτο-άμυνας” που τες δυνάμεις καταστολής του κράτους είτε που τους παρακρατικούς. Η προστασία του χώρου έννεν η λογική της φυσικής περιφρούρησης αλλά η λογική των κοινωνικών τζιαι των πολιτικών συμμαχιών. Στο κάτω κάτω κάθε πολιτική δράση εξαρτάται τζιαι που την κοινωνική σύνθεση της υπό δημιουργία συλλογικότητας. Έσιει άλλην βαρύτητα μια συλλογικότητα που εν πλουραλιστική ηλικιακά τζιαι ιδεολογικά τζιαι άλλην μια μονοκόμματη ιδεολογική ή ηλικιακή φράξια όποιες τζιαι αν εν οι αναφορές της (Μαρξιστικές, αναρχικές, φιλελεύθερες). Η μαζικοποίηση του πολιτικού υποκειμένου, των συνειδητοποιημένων διεκδικητών του δημόσιου χώρου εν η βασική προϋπόθεση για την επιτυχία του εγχειρήματος τζιαι αποτελεί μονόδρομο. Τζιαι η μαζικοποίηση θέτει επιταχτικά τζιαι αναπόφευκτα το ζήτημα του πολιτικού πλουραλισμού.»

    Απορρώ προς τα που ακριβώς απευθύνεται τούτη η κριτική ρε. Εν καλά να προσέχεις να μεν φκαίννει άθελα σου παραπληροφόρηση πας το θέμαν. Ποιος είπεν πως κάποια ιδεολογικά καθαρή ομάδα 20-30 ατόμων (που σαν να μεν υπάρχει ούτως η αλλως) διεκδικά την ιδιοχτησία των 2 πλατειών της Φανερωμένης; Τζαι ποιος εν σιέρεται άμαν πολληνήσκει ο κόσμος στα ππάρτι; Όμως υπάρχει πραχτικά ένας διαχωρισμός μεταξύ των ατόμων που εν τζαμέ τωρά η ώρα 12 της Παρασκευής (με τους μυστικούς λλίον πάρατζει τωρά τζαι να παει) τζαι τους υπόλοιπους που παρόλον που ενδιαφέρουνται για τον χώρο τζαι συμμετέχουν στες συνελεύσεις (είτε καλοπροαίρετα είτε με σκοπό να παραγοντοποιηθούν & να κάμνουν τους δάσκαλους) το οποίον εν απόλυτα δικαιολογημένο αφού ΠΡΑΧΤΙΚΑ εν οι πρώτοι που στοχοποιούνται που την αστυνομία ή φασίστούθκια με ξύλο συλλήψεις κτλ. Τζαι αναπόφευχτα προυπάρχει τούτος ο ηλικιακός διαχωρισμός γιατί όσον μαζικά τζαι να βρεθούν διάφοροι αύριο τζαμέ στον χώρο οι γέροι οι οικογενειάρχες τα μωρά οι ανθρώποι των γραμμάτων τζαι του πνεύματος καλώς ή κακώς εν θα κάτσουν ως τες 12 που εν να τελειώσει το ππάρτι ούτε εν να κάτσουν πας τα σκαλιά πίννοντας ρετσίνες ως τες 3 όπως γίνεται τζαμέ κάθε σάββατο. Εν κατηγορώ κανέναν επειδή εν «αλητεύκει» τζαμέ, τούτον έλειπεν, αλλά φυσικά κριτικάρω όποιον εν αναγνωρίζει τούτην την πραγματικότητα άμαν παρουσιάζει τα γεγονότα τζαι εν το λαμβάνει υπόψη άμαν προτείνει λύσεις (σχεδόν αμυντικά θα έλεγα).

    Σαφώς η συμμαχία με άλλων ειδών ανθρώπων που εν πρόθμοι να υποστηρίξουν δημόσια τα δικαιώματα των «παιδιών της φανερωμένης» πολιτικοποιόντας το θέμαν εν επιθυμητή τζαι απαραίτητη τζιόλας φτάννει φυσικά ναν ξεκάθαρος ο ρόλος τους ως αλληλέγγυοι τζαι να μεν νιώθουν ότι μπορούν να μιλήσουν εκ μέρος του χώρου τζαμέ σαν αντιπρόσωποι ή ηγέτες (είτε φανερά είτε πιο πλάγια), ή να χρησιμοποιούν την ευκαιρία για αυτοπροβολή, τούτη εν παλιά κουβέντα τζαι ξανάδαμεν το να γίνεται. Τούτου του είδους καπελλόματος εξανάγινεν που μερικούς τζαι εν να ξαναγίνει, μιλώ φυσικά για διάφορους οργανωμένους αριστεριστές αλλά ισχύει εξίσου για κάποιους αντιεξουσιαστές.

    Όσον αφορά όσα είπες για «τες στρατιωτικές λογικές αυτο-άμυνας» που ούλλα όσα έγραψες διαφωνώ παραπάνω με τούτον, ευτυχώς εν νομίζω να επηρεάζει ιδιαίτερα τους εμπλεκόμενους η συγκεκριμένη κριτική αλλά βασικά θωρώ μεγάλη αποφυγή της πραγματικότητας σε τούτην την στάση. Ναι η διερεύνηση τζαι ο πλουραλισμός εν απαραίτητα, ναι ο φετιχισμός του μπάχαλου εν ηλίθιος γεννικά (τζαι πόσον μάλλον άμαν εν σε παίρνει), τούτον όμως σε καμιάν περίπτωση εν αναιρεί το γεγονός ότι τα παιθκιά τζαμέ οφείλουν ναν σε μιαν ψυχολογία αγρύπνιας παρά λήθης-μαστούρας τζαι οφείλουν να σκέφτουνται πραχτικά πως να αποφύγουν τες συλλήψεις αν ξαναγινεί πρόκληση που την αστυνομία (τζαι πως να αποφύγουν το ξύλο αν ξανακατεβούν φασίστες). Εν παροτρίνω κανένα προς λογικές «ντου στους μπάτσους», κάτι εχτός τόπου και χρόνου, αλλά έσιει άλλες πραχτικές που μπορούν να φανούν χρήσιμες όπως πιο στρατηγική χρήση καμερών, ή να περάσει στον κόσμο ότι εν καλλύττερα να κρατά άλλη στάση προς τους μπάτσους που το ψευτομάγκικο «μπατσοι γουρούνια δολοφόνοι» & να τους σείρνουμε πράματα τζαμέ που εν μας παίρνει παίρνοντας άλλους στον λαιμό μας. Η πολιτική συνειδητοποίηση & οριμότητα συμπεριλαμβάνει τζαι τούτα τα πολλά απλά πραχτικά πράματα τζαι εν αρκετά σημαντική η καλλιέργεια τους για τα παιθκιά τζαμέ.

  4. Λένα 17/10/2009 στο 8:28 ΠΜ

    Πρώτον φίλε Μάγο, το κείμενο δεν εν προσωπικό. Υπογράφεται που την ομάδα και ξέρεις πολλά καλά πώς ένα κείμενο μπορεί να δημιουργηθεί μέσα που μια συλλογική διαδικασία ιδεών, έστω τζι αν κάτσουμε εσύ κι εγώ τελικά να το γράψουμε. Εν καλά να προσέχεις ώστε να μεν φαίνεται πως γράφει ένας και οι άλλοι στις Φάλιες απλώς υπογράφουν πουκάτω. Αλλά θεωρώ ότι εν ήταν σκόπιμο τούτο και έτσι παίρνω την κριτική σου ως σαν να εν προς ολόκληρη την ομάδα.

    Δεύτερον, η ίδια συζήτηση προέκυψε και στη συνέλευση της Τρίτης για την οργάνωση του Φεστιβάλ και νομίζω και στο κείμενο τα πράματα εν ξεκάθαρα: Άλλο διαφορές στη γενική πολιτική τοποθέτηση και στην ηλικία -άρα και την κουλτούρα: εσύ είσαι τζιαμαί ως τις 3 εγώ συνήθως όχι- και άλλο «η λογική των κοινωνικών τζιαι των πολιτικών συμμαχιών». Αναφερούμαστεν στην πρόθεση και αντίληψη της κάθε ηλικίας και του κάθε πολιτικού ρεύματος για κοινωνικοπολιτική συμμαχία. Το ερώτημα ήταν αν θα τα καταφέρουμε ηλικιακά και πολιτικά διαφορετικές ομάδες να συμμαχίσουμε. Δεν αρνούμαστε την ύπαρξη των πρώτων διαφορών(λες «κριτικάρω όποιον εν αναγνωρίζει τούτην την πραγματικότητα»), αλλά επιδιώκουμε το δεύτερο!

    Τρίτον, το σχόλιό σου για τις τάσεις καππαλώματος δέχομαι το ως ανησυχία, αλλά επέτρεψέ μου να παρατηρήσω ταυτόχρονα ότι ακριβώς για τούτο το λόγο η παρουσία των ατόμων που πραγματικά συχνάζουν στην πλατεία χρειαζόμασταν να ήταν πιο μαζική στη συνέλευση της Τρίτης. Κατανοώ το θυμό απόλυτα, αλλά η στάση του «συκκιρτώ τζιαι σηκώνουμαι τζιαι φεύκω» εν εν καθόλου παραγωγική και αφήνει και ανοικτό το θέμα του ποιος θα φκάλει το φίδι που την τρύπα! Κάποια παιθκιά που αποχωρήσαν προς στιγμή και επέστρεψαν εν προς τιμήν τους και επαναλαμβάνω κατανοώ πέρα για πέρα την ανάγκη και της προ στιγμήν αποχώρησης γιατί τα πολιτικά ζητήματα που ανακύπτουν εν πολύπλοκα και τα γεγονότα του περασμένου Σαββάτου ακόμα πολλά πολλά νωπά.

    Νομίζω όμως ότι στην τελική τα πιο πολλά ζητήματα που θέτεις ήβραν μια φόρμουλα παραγωγική και μένει να δούμεν πόψε αν δεν είμαστεν ούλοι (και εννοώ το ΟΥΛΟΙ) μόνο λόγια.

  5. falies3 17/10/2009 στο 9:40 ΠΜ

    «Απορώ προς τα που ακριβώς απευθύνεται τούτη η κριτική ρε.»
    απευθύνεται σε αυτή την τάση που για διάφορους λόγους έχει την προδιάθεση να σπρώχνει κάθε πιθανή πολιτική δράση (στο όνομα μιας ασχημάτιστης καθαρότητας) στο περιθώριο είτε της αδράνειας είτε του απολιτίκ.
    μπορώ να σου φέρω αρκετά παραδείγματα της αντικινηματικής στάσης των ατόμων αυτών τα οποία τουμπάρουν ότι πάει να γίνει σπέρνοντας φοβίες είτε προς άλλους συντρόφους είτε προς πιθανούς συμμάχους της κάποιας συγκεκριμένης συγκυρίας.

    ! η πρόταση μεν μαστουρώνετε μεν πίνετε και μάθετε καράτε για να αντιμετωπίσετε τους φασίστες (εκφράστικε και δημόσια σε συνέλευση)εμένα μου φατσάρει σαν πρόταση που διαλύει το όλο πνεύμα και τις λογικές όσων μαζεύονται στον Μανώλη και έχουν ας πούμε ελευθεριακές ανησυχίες. Είναι ξεκάθαρη υιοθέτηση της πρακτικής και νοοτροπίας των φασιστών.(στρατικοποίηση , συμμορίες κλπ )

    προάγει επίσης η αντίληψη αυτή (και άλλες παρόμοιες)μια εσωστρέφεια σε ένα ζήτημα που σε τελική δεν αφορά μόνο τον Μανώλη αλλά κάτι πιο γενικό. και όπως μπορεί να αντιληφθεί o κάθε ένας είναι σημαντικό να έχεις την συνολική εικόνα του δάσους αν πρόκειται να πετύχεις κάτι.
    Είναι απαραίτητο να συνδεθούν οι διάφορες κοινωνικές αντιστάσεις και θεωρητικά και πρακτικά .
    να καταλάβει ο κάτοικος των Λατσιών που προσπαθεί να κλείσει ένα εργοστάσιο ότι η επίθεση στον Μανώλη και η μόλυνση πηγάζουν από την ίδια αιτία.

    το αν θα καπελωθεί η φάση δεν έχει να κάνει μόνο με πιθανούς επιτήδειους που θα έρθουν από έξω αλλά και την ικανότητα της φάσης να αυτοοργανωθεί και να υποστηρίξει τον εαυτό της . (όχι απαραίτητα με μια φωνή)

    Υ.Γ. Γιατί μιλάς σε πρώτο πρόσωπο αφού το κείμενο είναι συλλογικό και υπογράφεται από την Συντακτική ομάδα Φάλιες ;

    Μάριος Β.

  6. MAR 17/10/2009 στο 11:09 ΠΜ

    ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ

    Μεγάλη συμμετοχή, συναίνεση και αποφασιστικότητα.

    * Κάλεσμα για επόμενη συνέλευση την Παρασκευή 23/10 7:00μμ
    * Απόφαση για στήριξη ΟΛΩΝ των εκδηλώσεων στα Εξάρχεια από ΟΛΟΥΣ
    * Παραμερισμός ιδεολογικοπολιτικών θεμάτων και δημιουργία ενιαίου μετώπου.
    * Συνεχής παρουσία όσο το δυνατόν περισσότερων ανθρώπων στην πλατεία και συμμετοχή σε αφισοκολλήσεις κλπ, ώστε να μη κινδυνεύουν οι σύντροφοι.

    Γενικότερα το κλίμα ήταν εξαιρετικό, με κατοίκους, αναρχικούς, αριστερούς και πολλούς άλλους ανθρώπους. Ξεκίνησε αυθόρμητη πορεία από την πλατεία, έδιωξε την κλούβα από την Στουρνάρη και κατέληξε στο πάρκο Ναυαρίνου.

    Μεγάλη συμμετοχή, πάνω από 600 άνθρωποι

    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1092988

  7. S.P.E. 17/10/2009 στο 1:56 ΜΜ

    Ευχαριστούμε τους ‘πιο συνειδητοποιημένους’ που καθοδηγούν και συμβουλεύουν τους ‘συνειδητοποιημένους’, να ‘μην κατουρούν μες τις γωνιές’. Ελπίζουμε μόνο, οι απλοί ‘συνειδητοποιημένοι’ να καταλάβουν ότι αυτό σημαίνει και τα σκαλιά των κατοικιών μας, γιατί βαρεθήκαμε να περπατούμε μες τες κατουρκές για να ανοίξουμε την πόρτα μας…Οπως βαρεθήκαμε και πολλά άλλα που κάνουν στα σπίτια μας…

    Ετσι παιδιά, αν θέλετε να συμβιώνουμε, ας σκεφτείτε ξανά, ποιούς σε τελική ανάλυση βοηθάτε να εκδιώξουν ποιούς απο την περιοχή.

    με αίσθημα συμβίωσης,
    Κάτοικοι Περιοχής

    υ.γ. παρεπιπτόντως, αγ.Λένα
    είναι κι αυτό συλλογική ανακοίνωση.

  8. Λένα 18/10/2009 στο 6:28 ΜΜ

    Δεν είμαι σίγουρη γιατί απευθύνεσαι σε μένα S.P.E :)), αλλά όπως και να έχει και οι κάτοικοι είναι καλό να οργανωθούν σε συλλογικότητα.

    Πάντως όπως φάνηκε ψες πολύ καλά συμβίωσαν και οι πιο νεαροί με τους μεγάλους και αρκετοί μετανάστες με τους ντόπιους μέχρι τις 12. Σιγουρα αρκετά θέματα σηκώνουν διάλογο ακόμα και ανάμεσα σε όσους την αράζουν στην πλατεία και ανάμεσα στα παιδιά που συχνάζουν και τη γειτονιά.

    Θα ήταν καλό να δούμε κάποια στιγμή και τους κατοίκους σε ανοικτό δημόσιο διάλογο με όλους τους εμπλεκόμενους

  9. falies3 23/10/2009 στο 3:19 ΜΜ

    Το μυθιστόρημα των δρόμων και η λογοκρισία του-παλιά λευκωσία και καταστολή
    Τον τελευταίο καιρό, η περιοχή της παλιάς λευκωσίας έχει γίνει πεδίο
    ‘σύγκρουσης’ ανάμεσα στο καθεστώς και τους πολίτες. Οι φορείς εξουσίας και συμφερόντων ακολουθούν την τακτική του ‘ήρθαν τ’αγρια να διώξουν τα ήμερα’ προκειμένου να εκκαθαριστεί η περιοχή από τα ‘αντιφρονούντα’ στοιχεία και να καταστεί ομαλή η διείσδυση του κεφαλαίου μέσα στην περιοχή, γεγονός που μακροπρόθεσμα θα καθορίσει τον ίδιο τον χαρακτήρα της πόλης.
    Η δημαρχίνα Λευκωσίας αντιμετωπίζει την παλιά πόλη όπως περίπου την έχει στο μυαλό της η πλειοψηφία των κατοίκων Λευκωσίας-καταφύγιο των μεταναστών, χώρος δράσης των απροσάρμοστων και ασφαλώς, μια περιοχή που με τη βοήθεια της αστυνομίας και των μέσων κρατικής καταστολής θα μπορούσε στο άμεσο μέλλον να εξελιχθεί σε κάτι ανάλογο της…μακαριακής αιμοβόρας περιοχής.
    Οι περισσότεροι από μας, δεν ξέρουν τι γίνεται με τα έργα στην πλατεία ελευθερίας, η δε διπολική φύση της κοινωνικής μας γεωγραφίας υπαγορεύει στους περισσότερους πολίτες της μικρόπολης, να αδιαφορούν για τα τεκταινόμενα στην παλιά περιοχή, η οποία σημειωτέον, τα τελευταία χρόνια, με την διάνοιξη των οδοφραγμάτων και τη ρευστότητα των ρηματικών διαδικασιών, άρχισε να γίνεται πόλος έλξης για τους πολίτες και να εντάσσεται στην περιοχή του ‘κέντρου’ φιλοξενώντας πρωτοπορίες, ομάδες εναλλακτικής ενημέρωσης, εκδηλώσεις, συζητήσεις και διαδράσεις ανάλογες του βεληνεκούς άλλων πόλεων του κόσμου που προσπαθούν να ξεπεράσουν το εθνικιστικό παρελθόν τους μέσα από την έννοια της διάδρασης.
    Η παλιά πόλη τώρα πια φιλοξενεί ιδέες, οι οποίες προβάλλουν ως οι πλέον ρεαλιστικές και σύγχρονες λύσεις απέναντι σε προβλήματα, για τα οποία οι φορείς εξουσίας παλινωδούν -εκπαίδευση, στρατός, κυπριακό πρόβλημα, κρατική καταστολή, πολυπολιτισμικότητα, ρατσισμός, κοινωνική ανισότητα, πολιτιστική δράση- προκαλώντας αναπόφευκτα την αντίδραση του πλειοψηφικού κέντρου, το οποίο προσπαθεί με την αστυνόμευση της περιοχής και όχι μόνο να καταστείλει την δράση εκείνη εντός και εχτός της παλιάς πόλης, που επιδιώκει στην πρόοδο του ‘συνόλου’ και όχι μόνο ορισμένων καστών που καθοδηγούν το λάιφστάιλ της μεσαίας τάξης, προκειμένου να διαιωνίζεται η υφιστάμενη κοινωνική κατάσταση.
    Ωστόσο, η έντονη παρουσία της αστυνομίας στον χώρο της παλιάς λευκωσίας μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ στους ίδιους τους φορείς άσκησης εξουσίας-ένα από τα αποτελέσματα αυτής της περαιτέρω αστυνόμευσης το βιώσαμε το περασμένο σάββατο σε ένα από τα πολλά street parties που λαμβάνουν χώρα στην πλατεία φανερωμένης, με την άσκηση βίας σε οχτώ νεαρές και νεαρούς θαμώνες του πάρτυ και την τελική τους σύλληψη.

    Υποθέτω, κανείς από τους φορείς που εμπλέκονται δεν θέλει να παραδεχτεί ότι η παρουσία των αστυνομικών στην εν λόγω περιοχή και η άσκηση βίας απέναντι στους νεαρούς ήταν στοχευμένη και τροφοδοτείται από μια ευρύτερη ιδεολογική και πολιτική κατεύθυνση και ασφαλώς τείνει να εξυπηρετήσει κάποια συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα η όλη δράση της αστυνομίας στην παλιά πόλη. Συνεπώς, μέσα στις επόμενες βδομάδες ενδέχεται να απολαύσουμε ακόμα μια παραποίηση της πραγματικότητας που θα μας στείλει ξανά σε παράλληλο σύμπαν πρόσληψης, βγάζοντας την αστυνομία λάδι, καθαρή και ξέξασπρη, τους νεαρούς, ενόχους για τους αλφα χι ψι λόγους και η στερεοτυπική σκέψη του κύπριου πολίτη θα κληθεί ακόμα μια φορά να αφήσει στην άκρη την περιοχή της παλιάς πόλης-ωσαν, ει δυνατον, να μην τον αφορά- και στο όνομα της ασφάλειάς του ασφαλώς, η αστυνομία θα προσπαθήσει να ενισχύσει την παρουσία της παντού και να δικαιολογήσει τις πράξεις της.
    Επειδή όμως, τα γεγονότα τρέχουν, οι κοινωνικές διαδικασίες είναι ρευστές και οι θεσμοί εξουσίας συνήθως ηλίθιοι μηχανισμοί που ‘κόφκουν πίσω’ που την ροή του χρόνου, πρέπει να επισημανθεί, ότι η παλιά πόλη δεν είναι η ίδια όπως ήταν πριν μερικά χρόνια και η αντίσταση των πολιτών απέναντι στην εξουσία δεν βρίσκεται πλέον σε μηδαμινά επίπεδα-είδαμε την αντίσταση της αλέρτ απέναντι στην αθώωση των δέκα, διαβάσαμε και τις καταγγελίες που υπέβαλε προχτές η καθηγήτρια αγγλικών και μητέρα μιας κοπέλας κατά της οποίας ασκήθηκε βία το περασμένο σάββατο από συγκεκριμένο αστυνομικό.
    Υπάρχουν ασφαλώς, συμφέροντα, ωστόσο, η κατοχύρωσή τους ορίζεται πάντα από το μέγεθος της κάθε επικράτειας και στην παλιά πόλη, δεν υπάρχουν ισχυρές επικράτειες υποκειμενοποίησης που να αντισταθούν σε μειονοτικές επικράτειες. Στην παλιά πόλη ο αντιεξουσιαστικός λόγος είναι διάχυτος και πλέον δεν μπορεί να κατασταλεί καμιά αντιεξουσιαστική δράση-θα προκαλέσει τεράστια αντίδραση από μέρους των πολιτών-που σημειωτέον προέρχονται από διάφορα κοινωνικά στρώματα και δεν ανήκουν σε κοινωνικές κάστες-γεγονός που προσκρούει στις προσδοκίες του κέντρου και των συμφερόντων.
    Η συμπεριφορά της εξουσίας λοιπόν και η πολιτική που ακολουθεί το κράτος απέναντι στην ευαίσθητη περιοχή της παλιάς περιοχής όχι μόνο κουράζει τους κάτοικους της αλλά τροφοδοτεί ένα κλίμα διάκρισης, στιγματισμού, περιθωριοποίησης του διαφορετικού και άμυνας απέναντι στο ανοίκειο στο οποίο έχει ασκηθεί μεγάλη πολεμική από μέρους των θαμώνων της παλιάς πόλης και θα συνεχίσει να του ασκείται-διότι ασφαλώς πρόκειται για κλίμα που τροφοδοτεί αρκετά από τα κοινωνικά μας προβλήματα και ασφαλώς, το περιβόητο ‘εθνικό’.
    Η αύξηση της καταστολής και της βίας, είδικά από έναν θεσμό που θεωρείται κατά βάσιν εξουσιαστικός μόνο την ανάλογη αντίδραση μπορεί να προκαλέσει. Ο άνθρωπος που αντιδρά στην εξουσία θα συνεχίσει να αντιδρά με ακόμα δυναμικότερο τρόπο όσο αυτή η εξουσία κλιμακώνεται και του στερεί πράματα που αυτός θεωρεί αυτονόητα και κατοχυρωμένα-η διασκέδασή του σε δημόσιους χώρους, η ελευθερία του λόγου του, η υπεράσπιση της σωματικής του ακεραιότητας, το ειρηνικό μέλλον που οραματιζεται.

    Συνεπώς, καλά κάνουν οι φορείς και τα συμφέροντα να…κάτσουν την μάππα χαμαί, να ενεργοποιήσουν την φαιά ουσία του διπολικού τους εγκεφάλου και όσο για την δημαρχίνα μας, να αφήσει του πολίτες της πόλης ‘?της?’ να ζήσουν ελεύθεροι με τον τρόπο που αποφασίσαν:

    διαδραστικά, δικαιωματικά και με αξιοπρέπεια.

    ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΈΧΕΤΕ ΧΩΡΟ ΔΑΜΕ. ΕΛΑΤΕ ΑΛΛΙΩΣ.
    Η ΠΟΛΗ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΗΣ ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ ΤΩΝ ‘ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ’ ΣΑΣ

    http://voukwlos.blogspot.com/

  10. Λένα 24/10/2009 στο 7:53 ΠΜ

    «Οι φορείς εξουσίας και συμφερόντων ακολουθούν την τακτική του ‘ήρθαν τ’αγρια να διώξουν τα ήμερα’ προκειμένου να εκκαθαριστεί η περιοχή από τα ‘αντιφρονούντα’ στοιχεία.»
    ή
    όπως εν γραμμένο δίπλα που το Μανώλη,
    «ΗΡΘΑΝ Τ’ ΑΥΡΙΑ ΝΑ ΔΙΩΞΟΥΝ ΤΑ ΣΗΜΕΡΑ» !!!

    Η εμμονή της εξουσίας με (τη διασφάλιση για) το μέλλον παίρνει μέσ’ στο ιστορικό κέντρο της Λευκωσίας τη μορφή της προετοιμασίας του εδάφους για μια μεγάλης κλίμακας επενδυτική και κτηματοαναπτυξιακή διαδικασία. Κουτουλλά βεβαίως πάνω στην ‘εμμονή’ των πλασμάτων να διεκδικούν τα παρόντα τους όπως νοηματοδοτούνται που τα ίδια και όχι που την εξουσία.
    Η «Φανερωμένη»,που όποια πλευρά και να το πιάσουμε, έγινεν όνομα και πράμα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s